Jak zrobić domowe ogórki kanapkowe z kurkumą w słoikach

Do ogórków kanapkowych najlepiej nadają się małe i średnie ogórki konserwowe, jędrne, bez przebarwień i uszkodzeń, najlepiej kupione lub zebrane tego samego dnia. Unikaj ogórków z woskową powłoką ze sklepowych lad warzywnych, ponieważ słabo wchłaniają zalewę; pomocne może być też sprawdzenie, jakie odmiany ogórków poleca się do przetworów.

Opłucz ogórki pod bieżącą wodą, aby usunąć piasek i zanieczyszczenia, a następnie osusz je czystą ściereczką. Z obu końców odkrój cienki, kilkumilimetrowy plasterek, koniec kwiatowy zawiera enzymy, które mogą zmiękczać ogórki podczas przechowywania, co opisuje między innymi poradnik dotyczący szybkich metod przetwarzania ogórków.

Pokrój ogórki w poprzek na plastry o grubości około pół centymetra, taka grubość jest wygodna na kanapkę i pozwala zalewie równomiernie przenikać przez miazgę. Jeśli ogórki są bardzo duże, możesz wcześniej przekroić je wzdłuż na pół.

Umyj słoiki i nakrętki w gorącej wodzie z dodatkiem płynu do mycia naczyń, dokładnie wypłucz, a słoiki wygotuj lub wyparz i trzymaj w cieple do momentu napełnienia. Nakrętki powinny być nowe albo w nienagannym stanie, bez wgnieceń i rys na uszczelce.

Na około 1,5 kg pokrojonych ogórków zagotuj zalewę z 500 ml wody, 500 ml octu o stężeniu 10% (po połączeniu z wodą w tej proporcji zalewa ma odpowiadać mniej więcej 5-procentowej kwasowości), 150 g cukru, 2 łyżek soli konserwowej, 1 łyżeczki kurkumy i 1 łyżki ziaren gorczycy. Używaj octu o znanym, podanym na etykiecie stężeniu oraz soli konserwowej bez jodu i substancji przeciwzbrylających, bo to właśnie od nich zależy trwałość i bezpieczeństwo zalewy, więcej o doborze soli i octu do przetworów znajdziesz w materiałach uniwersyteckiego ośrodka doradztwa żywieniowego.

Do czystych, ciepłych słoików włóż po kilka ząbków przekrojonego czosnku, listek laurowy i kilka ziarenek ziela angielskiego, a następnie ułóż ciasno plastry ogórków, zostawiając je nieco poniżej górnej krawędzi słoika.

Zagotowaną, wciąż gorącą zalewę wlej do słoików tak, aby całkowicie przykryła ogórki, jednocześnie zostawiając wolną przestrzeń o szerokości około pół cala (nieco ponad 1 cm) między powierzchnią zalewy a górną krawędzią słoika, standardowy odstęp zalecany w przewodnikach po domowym przetwórstwie ogórków. Usuń pęcherzyki powietrza, przesuwając delikatnie plastikową łyżką wzdłuż wewnętrznej ścianki słoika.

Zakręć słoiki czystymi nakrętkami, ustaw je na podstawce w garnku z wrzącą wodą tak, by były zanurzone, i gotuj zgodnie z czasem podanym dla danej wielkości słoika, wydłużając go na wyższych wysokościach nad poziomem morza. Metoda ta sprawdza się dla przetworów o odpowiednio niskim pH, dlatego trzymanie się sprawdzonych proporcji octu z poprzedniego kroku ma znaczenie, więcej o związku kwasowości przetworu z bezpieczeństwem i o samych czasach gotowania w tabelach pasteryzacji dla ogórków.

Wyjmij słoiki z wody i odstaw je w spokojne miejsce do całkowitego wystudzenia, bez dokręcania nakrętek. Po ostudzeniu sprawdź, czy środek wieczka jest wklęśnięty i nie ugina się pod naciskiem, to oznacza prawidłowe zassanie.

Opisz słoiki datą i przechowuj je w chłodnym, zaciemnionym miejscu, najlepiej w temperaturze około 10-21°C, z dala od źródeł ciepła i bezpośredniego światła, zalecenia dotyczące przechowywania domowych przetworów podają podobny zakres temperatur. Zachowaj najlepszą jakość, spożywając ogórki w ciągu około roku.

Przed otwarciem i jedzeniem zawsze obejrzyj słoik: wybrzuszone lub uniesione wieczko, wyciekająca zalewa, pleśń, piana albo nietypowy, nieprzyjemny zapach to sygnały, że przetwór mógł się zepsuć, taki słoik należy wyrzucić bez próbowania zawartości, zgodnie z wytycznymi dotyczącymi bezpieczeństwa domowych przetworów. Jeśli po spożyciu domowych przetworów wystąpią niepokojące objawy ze strony układu pokarmowego lub nerwowego, niezwłocznie skontaktuj się z lekarzem lub odpowiednimi służbami ratunkowymi.