Pin it
Herbata goździkowa ma wyrazisty korzenny zapach i lekko pieprzny finisz. W tej wersji sok z cytryny dodaje jej świeżości. Wystarczą trzy składniki i mały dzbanek odporny na wrzątek.
To napar z przyprawy, bez liści herbaty. Całe goździki łatwo odcedzisz, więc w filiżance zostanie klarowny płyn bez drobnego osadu. Przepis skupia się na smaku i zastosowaniach kulinarnych.
Goździki, woda i odrobina cytryny
Wybierz całe goździki o wyraźnym korzennym zapachu. Sok z cytryny wyciśnij i przecedź, aby do naparu nie trafiły pestki ani miąższ.
- Całe goździki. Nadają naparowi intensywny aromat i lekko pieprzny smak. Na dwie porcje użyj 6 sztuk.
- Woda. Stanowi bazę napoju. Odmierz 500 ml i doprowadź do pełnego wrzenia.
- Sok z cytryny. Dwie łyżeczki przełamują korzenny smak delikatną kwasowością.
Zaparz, odcedź i dopraw cytryną
- Zagotuj wodę. Doprowadź 500 ml świeżej wody do pełnego wrzenia. Przygotuj dzbanek o pojemności co najmniej 600 ml, przeznaczony do wrzątku.
- Zaparz goździki. Wsyp 6 całych goździków do dzbanka i zalej wrzątkiem. Przykryj i pozostaw na 8 minut.
- Odcedź napar. Przelej płyn przez drobne sitko do drugiego naczynia odpornego na wysoką temperaturę. Usuń wszystkie goździki i ich fragmenty.
- Dodaj cytrynę. Wmieszaj 2 łyżeczki przecedzonego soku. Rozlej do dwóch filiżanek i przed piciem pozwól napojowi przestygnąć.
Herbata goździkowa o łagodnym smaku
Goździki to suszone pąki kwiatowe. Są intensywną przyprawą, dlatego warto zacząć od niewielkiej ilości. Materiały Uniwersytetu Illinois o goździkach przypominają też o usuwaniu całych sztuk przed podaniem. Są twarde i gorzkie przy rozgryzaniu.
W tym przepisie pozostaw przyprawę w całości. Rozcieranie jej na proszek utrudni odcedzenie i zmieni wygląd napoju. Drobiny mogą przechodzić przez zwykłe sitko i osiadać na dnie filiżanki. Gdy zależy ci na klarownym naparze, całe pąki będą wygodniejszym wyborem.
Nie oceniaj intensywności wyłącznie po kolorze. Jasny napój również może mieć wyraźny aromat. Jeśli pierwsza porcja okaże się za mocna, rozcieńcz ją niewielką ilością świeżo zagotowanej wody. Przy kolejnym przygotowaniu użyj 4 goździków na tę samą ilość wody. Pozostaw czas parzenia bez zmian, aby porównać smak obu wersji.
Wrzątek i osiem minut parzenia
Do przygotowania użyj wody, która właśnie osiągnęła pełne wrzenie. Niemiecki Federalny Instytut Oceny Ryzyka zaleca zalewanie naparów ziołowych i owocowych wrzątkiem oraz parzenie przez co najmniej 5 minut. Wskazuje również, że sama ciepła woda nie wystarcza. Szczegóły opisano w zaleceniach BfR dotyczących przygotowania naparów.
Tutaj parzenie trwa 8 minut. To przyjęty czas dla tej receptury, a nie instrukcja pochodząca od instytucji. Ustaw minutnik zaraz po zalaniu goździków. Przykrycie pomaga utrzymać temperaturę podczas parzenia. Użyj pokrywki dopasowanej do naczynia, bez szczelnego zamykania gorącego płynu w przypadkowym pojemniku.
Nie trzeba gotować goździków na palniku przez cały ten czas. Po zalaniu dzbanek pozostaje poza źródłem ciepła. Przy nalewaniu trzymaj go za uchwyt i ustaw filiżanki na stabilnym blacie. Odcedzenie kończy kontakt płynu z przyprawą i ułatwia powtarzalne przygotowanie następnej porcji.
Cytryna, słodycz i dodatki
Zacznij od 2 łyżeczek soku na cały dzbanek. Taka ilość wnosi delikatną kwasowość bez zamieniania naparu w gorącą lemoniadę. Dodaj sok dopiero po odcedzeniu. Zamieszaj, rozlej napój i spróbuj, gdy temperatura pozwoli już wygodnie pić. Jeśli lubisz bardziej cytrusowy smak, dopraw własną filiżankę kilkoma dodatkowymi kroplami.
W podstawowej wersji nie ma cukru. Gdy wolisz słodsze napoje, dodaj do filiżanki niewielką ilość cukru albo syropu klonowego. To wariant, którego nie uwzględnia podana wartość odżywcza. Nie dosładzaj od razu całego dzbanka, zwłaszcza jeśli przygotowujesz napój dla dwóch osób o różnych upodobaniach.
Możesz również wypróbować wersję z cienkim plasterkiem świeżego imbiru dodanym razem z goździkami. Odcedź oba składniki po zaparzeniu. Przy pierwszej zmianie wybierz tylko jeden dodatek. Dzięki temu łatwiej ocenisz, czy odpowiada ci jego smak i czy nie zagłusza głównej przyprawy.
Podawanie i przygotowanie na później
Napar podaj w filiżankach o pojemności około 300 ml. Każda pomieści porcję z odrobiną wolnego miejsca przy brzegu. Nie zostawiaj w środku całych przypraw ani pestek cytryny. Gładki, klarowny płyn jest wygodniejszy do picia. Korzenny aromat dobrze pasuje do szarlotki, prostego ciasta jogurtowego albo kromki pieczywa z powidłami.
Najwygodniej przygotować napój tuż przed podaniem. Na później możesz odliczyć suche goździki i odmierzyć wodę, ale samo parzenie zostaw na ostatnią chwilę. BfR odradza pozostawianie gotowego naparu przez wiele godzin. Nie nastawiaj więc rano dużego dzbanka z zamiarem popijania go przez cały dzień.
Jeśli potrzebujesz czterech porcji, użyj 1 litra wody, 12 goździków i 4 łyżeczek soku z cytryny. Wybierz odpowiednio większe naczynie odporne na wrzątek. Czas parzenia pozostaje taki sam. Większą ilość wody trzeba jednak dłużej doprowadzać do wrzenia, więc uwzględnij to przed podaniem.
Najczęściej zadawane pytania
- Czy herbata goździkowa zawiera liście herbaty?
W tym przepisie nie ma liści herbaty. To napar z całych goździków z dodatkiem soku z cytryny.
- Czy można użyć mielonych goździków?
Do tej receptury wybierz całe goździki. Mielona przyprawa pozostawia drobny osad i trudno ją dokładnie oddzielić od napoju zwykłym sitkiem.
- Ile czasu parzyć goździki?
W tej wersji parz je przez 8 minut pod przykryciem po zalaniu wrzątkiem. Następnie odcedź napar, zamiast zostawiać przyprawę w filiżankach.
- Czy można przygotować napar wcześniej?
Najlepiej zaparzyć go tuż przed podaniem. Wcześniej możesz odliczyć suche goździki i przygotować naczynia. Unikaj pozostawiania gotowego naparu przez wiele godzin.
- Czy napój jest wegański?
Tak. Podstawowa wersja zawiera tylko wodę, goździki i sok z cytryny. Jeśli chcesz ją dosłodzić, możesz wybrać cukier lub syrop klonowy.
- Co zrobić, gdy napar jest zbyt intensywny?
Dolej niewielką ilość świeżo zagotowanej wody i ponownie spróbuj po przestudzeniu. Następnym razem użyj 4 zamiast 6 goździków na 500 ml wody. Zachowaj ten sam czas parzenia.
